Herbata świątynna (Temple Tea)

Miłorząb, czyli ginkgo, nosi po niemiecku także nazwę Tempelbaum – „drzewo świątynne” – i to właśnie od niego pochodzi nazwa tej mieszanki. Klasyczną czarną herbatę cejlońską wzbogacają liście miłorzębu (Ginkgo biloba), kwiaty malwy, wanilia, rumianek rzymski i aromat. Lekko korzenna, łagodna i świeża – tak w trzech słowach można opisać herbatę świątynną.

Korzenna, łagodna i świeża

Bazą jest mocna, klasyczna herbata cejlońska – taka, o jakiej marzy się rano: klarowna, żywa, z charakterem. Na niej mieszanka buduje swoje niuanse. Wanilia wnosi miękką, ciepłą słodycz, rumianek rzymski – delikatną, siankową nutę kwiatową, a liście miłorzębu i krokosz barwierski dodają lekko korzennego, niemal ziołowego akcentu. Kwiaty malwy sprawiają, że sypka herbata cieszy także oko.

Czarna herbata cejlońska z nutą miłorzębu, krokosza, wanilii i rumianku rzymskiego smakuje uwodzicielsko i wyjątkowo okrągło. Herbata świątynna nie jest głośna, ale chętnie się do niej wraca: wystarczająco korzenna na poranek, wystarczająco łagodna na popołudnie, a do tego świeża w sposób, który nigdy nie zaczyna przypominać perfum.

Autorska mieszanka Østerlandsk

Herbata świątynna, znana na świecie także jako Temple Tea, należy do lubianych autorskich kompozycji Østerlandsk. Cejlon wybrano tu celowo: jest wystarczająco mocny, by udźwignąć wanilię i zioła, a zarazem na tyle klarowny, że kwiaty nie giną w tle. Jeśli zwykle sięgasz po klasyczną herbatę cejlońską, znajdziesz tu jej cieplejszą i bardziej aromatyczną odmianę – bez utraty charakteru czarnej herbaty.

Czym jest czarna herbata?

Czarna herbata – podobnie jak zielona i biała – pochodzi z krzewu herbacianego Camellia sinensis. Jest w pełni utleniona i przechodzi najdłuższą obróbkę ze wszystkich rodzajów herbaty: zrywanie, suszenie, zwijanie, utlenianie i prażenie. Do herbat wysokiej jakości zbiera się wyłącznie najwyższe, delikatne, ciemnozielone pędy, zgodnie z zasadą „two leaves and a bud”, czyli dwa listki i środkowy pąk.

Jak parzyć herbatę świątynną

Herbata świątynna to czarna herbata, więc potrzebuje naprawdę gorącej wody. Zalej liście świeżo zagotowaną, bulgoczącą wodą i parz trzy minuty; jeśli lubisz napar mocniejszy i bardziej korzenny, możesz wydłużyć parzenie do czterech minut. Dłużej nie warto – herbata nic już nie zyska, stanie się tylko bardziej cierpka. Ogrzany wcześniej dzbanek i świeża woda pomogą wanilii w pełni się rozwinąć.

• Temperatura wody: 100 °C
• Czas parzenia: 3 minuty, dla mocniejszego naparu do 4 minut
• Dozowanie: 10–20 g na litr wody

Bez dodatków herbata pokazuje całą rozpiętość smaku – od wanilii po zioła. Pasuje do niej też odrobina mleka, bo wanilia dobrze się z nim komponuje, a herbata cejlońska ma dość ciała. Do śniadania z ciastkiem, po południu do kawałka ciasta albo po prostu tak: herbata świątynna to herbata na co dzień z nutą egzotyki.