Zielona herbata waniliowa

Wanilia nie potrzebuje wielkiej sceny. W zielonej herbacie waniliowej delikatnie otula łagodną chińską Senchę i zamienia lekką zieloną herbatę w miękką, lekko kremową filiżankę, która pachnie, gdy tylko woda dotknie liści. To herbata wyjątkowo aromatyczna, a jednak cicha.

Miękka, lekka i kremowa

To Sencha nadaje ton: łagodna, miękka, z jasną, świeżą zieloną nutą. Wanilia jej nie zmienia, tylko ją otula. Przy zalewaniu unosi się jej ciepły, słodki zapach, a w smaku zostaje kremowa miękkość, dzięki której herbata wydaje się okrągła i niemal deserowa, choć wcale nie jest słodka. Cukru nie potrzebuje – wanilia załatwia to po swojemu.

Dlatego zielona herbata waniliowa to herbata na późne popołudnie i wieczór, do ciastek, do książki, dla gości, którzy lubią mieć w filiżance coś miękkiego. Także osoby, którym zielona herbata wydawała się dotąd zbyt trawiasta, często właśnie od niej zaczynają.

Herbat waniliowych jest wiele, większość na bazie czarnej herbaty albo rooibosa. Zielona wersja jest cichsza: nie ma impetu mocnej czarnej herbaty, tylko stawia wanilię na jasnym, świeżym tle. Jeśli lubisz wanilię, ale wieczorem nie masz już ochoty na mocną herbatę, masz tu delikatną alternatywę.

Klasyk wśród naszych mieszanek

Zielona herbata waniliowa od dawna należy do lubianych mieszanek Østerlandsk. Połączenie jest wyjątkowo proste – Sencha i wanilia, nic więcej – i właśnie w tym tkwi jego urok. Składniki są tylko dwa i nie wchodzą sobie w drogę, lecz się uzupełniają. Kto chce poznać aromatyzowaną zieloną herbatę, często zaczyna właśnie tutaj. A dla tych, którzy są już dalej, pozostaje spokojnym punktem odniesienia dla mocniejszych mieszanek waniliowych.

Co wyróżnia zieloną herbatę

Zielona herbata to herbata nieoksydowana: po prażeniu i suszeniu liście są podgrzewane, żeby nie ściemniały tak jak w przypadku czarnej herbaty. Dzięki temu napar pozostaje jasny, a smak wyraźnie lżejszy; kofeina i garbniki występują tylko w ograniczonej ilości. Dla wanilii to idealna baza, bo nic mocnego z nią nie konkuruje.

Parzenie

Woda o temperaturze 80 °C, trzy minuty parzenia, 10–20 g na litr – to wszystko. Wrzątek sprawiłby, że Sencha zrobiłaby się gorzka, a wanilia zeszłaby na dalszy plan. Liście tej mieszanki są bardzo lekkie – około 272 g na litr objętości nasypowej – więc łyżeczka wychodzi raczej skromna; śmiało weź czubatą łyżeczkę na filiżankę. Po zaparzeniu odcedź liście i zanim upijesz pierwszy łyk, nacieszysz się zapachem.

Jeśli często pijesz tę herbatę, najlepiej przechowuj ją w szczelnie zamykanej puszce. Wanilia to lotny aromat; przechowywana szczelnie, w ciemnym i suchym miejscu, długo pozostaje tak wyrazista jak pierwszego dnia.